What is your story of connection?

Comments

1. 

   Bonjour !
   Paris - 21 Juin - fête de la musique
   je me promenais sur les quais de Seine, pas loin de Notre Dame. Là, j’ai fait la connaissance de votre équipe, des gens trés charmants.
   Cependant une petite remarque … sur le document que vous remettez, il faudrait changer, le mot “connecter” et le remplacer par “communiquer”,
   les français comprendrons mieux le sens de votre message
   D’autre part, la couleur choisie - Bleu - est trés belle et trés communicative
   Cordialement
   Marcel

   Comment by Marcel — June 22, 2009 @ 13:05

2. 

   hola me entero de este programa ayer en buenos aires, cuando recibi el folleto ajunto a una pelota azul, cuando andaba paseando en la boca,,,,,que lindo gesto!!!!!!, quiero que me cuenten que es el programa, y si lo pudieran hacer en castellano, se los agradecere,,,,,que me informen y me cuenten a mi mail…gracias violeta.-

   Comment by maria violeta bastian — June 23, 2009 @ 01:12

3. 

   Mi correo es para solicitar un balón, si fuera posible, ya que el domingo día 21 de junio fueron repartidos en el retiro de Madrid, pero nosotros llegamos tarde y nos quedamos si ellos.

   Les dego mi e-mail, por si fuera posible recogerlo en algún lugar.

   Muchas gracias y un saludo.

   Comment by Encarni — June 23, 2009 @ 08:24

4. 

   Leusden, june 2009, AFAS tennis tournement
   While getting something to drink at the clubhouse, I came accross your little book that was spread all over. I started reading the book, didn’t finish it before my kid’s match ended, and decided to take it home. After finishing reading, I put it in the restroom for everyone “who-needs-to-go” to take a look and get inspired…
   Anna

   Comment by Anna — July 9, 2009 @ 09:17

5. 

   Dat verbinding met jezelf verbinding met de ander oplevert was duidelijk: de hoeveelheid toevallige ontmoetingen, waarbij de mooiste gesprekken, quotes en zelfs afspraken voor een nieuwe ontmoetingen uit voortkwamen zijn onvergetelijk.
   Berlijn, een stad die voor mij staat voor verbinding, en al jaren mensen om verschillende redenen inspireert, bruist van de energie en de creativiteit: mede dankzij de val van de Muur heeft deze stad een extra grote betekenis gekregen in de zin van verbinding. Ik fietst in vrijheid van Oost naar West en weer terug, een bijzondere ervaring.

   De reis start letterlijk in Utrecht op CS, de trein is een ultieme manier van reizen, je verplaatsten, in vrijheid door de trein kunnen bewegen en zodoende al mooie ontmoetingen kunnen meemaken, al op het station was het raak: de eerste ballen zijn weg!

   De eerste kennismaking met Berlijn verloopt achterin een fietstaxi, bestuurt door een schrijver, die helaas niet succesvol is in het schrijferschap, echter een briljant gids blijkt te zijn. Zijn taxi is blauw, en de bal ligt trots achterin: hij pikt de boodschap goed op, en beschrijft de stad op allerlei wijze in de trant van verbinding, zo zien we de scheiding van Oost en West, de historische gebouwen, de rivier en de krachtige combinatie van oud en nieuw in de architectuur van deze stad. Voor mij staat Berlijn in het teken van transparantie: een plek waar Oud&Nieuw, Oost&West op een manier met elkaar verbonden is die zo kloppen, 1 geheel vormen, en vrijheid symboliseert.

   Na de herening met mijn team, vindt een sportieve ontmoeting plaats met de finalisten van het EK BeachVolleybal, sport is een ultieme manier van verbinden, en ik merk dat mijn oude sporthart weer begint te kloppen inclusief een enorme toename van energie: dit wordt een top weekend.
   Na een mooi diner, in een Italiaans restaurant met vrienden van Matthijs (hoe leuk is het toch om internationaal contacten te leggen, en hoe makkelijk gaat dat toch, lang leve de open mind) logeren we in een authentiek Berlijns appartement. Ik heb zin in morgen!

   Zondagochtend, na het volgen van een mooi Berlijnse traditie, namelijk ontbijten buiten de deur, vindt een voor mij treffende ontmoeting plaats met Siggi en zijn gezin bij een dienst van het Leger des Heils. Er zijn niet zoveel mensen, echter de intensiteit en de oprechtheid van de aanwezigen treffen mij: je hoeft niet op grote schaal mensen te bereiken om verbinding te leggen: prachtig hoe deze man zijn leven in het teken heeft gesteld van andere mensen! We zijn uitgenodig voor koffie met koek, zingen en dansen en uiteindelijk worden we uitgezwaaid! Heel bijzonder!
   Dan op de fiets, de tocht gaat beginnen: we starten bij de Kulturbrauerei, alwaar we de stad gaan ervaren: ballen achterop, Matthijs erachteraan in de bus, over de Stalin Allee (indrukwekkend) op naar de MUUR!!

   De bal wordt over de Muur gegooid, het spandoek wordt gemaakt, een artiest wordt aangesproken bij het maken van een nieuw kunstwerk (de kus!!) en Maud zorgt voor een enorme hoeveelheid spektakel met de bal! Tevens brengen de ontmoetingen ons ook interessante interviews: een dame die de ballen gaat gebruiken voor haar kinderdagverblijven die ze door het land heen heeft opgericht, de Argentijn die actief deelneemt aan couchsurfen (http://www.couchsurfing.org/), een innovatieve manier van reizen, en een behoorlijk intensieve manier van verbinden, en de Rotary groep uit de UK, die even twijfelde of we niet van de Scientology Church zijn, geestig!
   We fietsen via het Joods Museum, een imposant en zwaar gebouw, de Potsdamer Platz en het Holocaust memorial naar de Brandenburger Tor, alwaar we de letter N gaan neerleggen. Het is indrukwekkend om te zien hoe mensen om ons heen blijven zwermen om een bal te krijgen, jong en oud, Duits en niet-Duits, we trekken een enorme hoeveelheid mensen aan. Ik ontdek een groep tapdansers, en vraag hen om de bal te gebruiken in hun choreografie: een fantastische show is het resultaat met een staande ovatie van het toegestroomde publiek.De aantrekkingskracht van de bal is groot, want een breakdancer, met een Turkse nationaliteit, die opgegroeid is in Berlijn wil graag zijn artistieke bijdrage leveren met bal, super!
   De N wordt in grote getalen gelegd, en na afloop worden de ballen in de lucht gegooid: de zon staat achter de Barndenburger Tor, dus de foto’s met tegenlicht zijn prachtig, wat een evenement! Gelukkig hebben we in Claudia een fotografe van hoog niveau, dus de foto’s zijn fenomenaal.

   Ondertussen spreek ik de een naar de ander, de crew van Quatar airline, die mij beloofd de bal in het vliegtuig rond te gooien, 2 oudere dames uit Zeist die graag meedoen door zich in het spandoek te steken en ballen rond te gooien, een meneer uit Kaapstad, die zijn 1e ervaring buiten Zuid-Afrika beleefd, wat een varieteit aan mensen, geweldig.

   Dan, een enorme berg pers: Sacha Baron Cohen, alias Bruno zal hier ter plekke zijn film promoten, Matthijs is stoer en loopt gewoon de ceremonie binnen: Bruno kan hem niet meer ontwijken en de blauwe bal beleeft een heuse filmpremiere! De massa wordt bijna hysterisch, en hier wordt mijn gevoel bevestigd dat voor mij verbinding meer zit in de 1-1 momenten, de kleinschalige oprechte evenementen: die raken mij het meest, daar voel je echt de verbinding.

   We fietsen door naar de Reichstag, wat een rust, we voetballen met kinderen, en ik interview de gids die ons door Berlijn heeft geleid: zij weet prachtig te verwoorden waarom Berlijn haar bindt, zo heeft ieder zijn of haar eigen verhaal.

   De ballen zijn bijna op, we eten in een oude tuin in de Auguststrasse, waar we binnen een groot Nederlands/Vlaams gezelschap treffen, en op de valreel kan Martine ook daar nog een bijzonder iemand interviewen. We dansen een paar pasjes, en vertrekken vervolgens voor een laatste interactie: la fete de la Musique: echter de regen gooit roet in het eten, dus we besluiten onze ballen door de stad te verdelen bij mensen die de bal net zijn misgelopen danwel ons van dienst zijn geweest. De blauwe bal vervolgt zijn reis in de rivier de Spree, en als echte afsluiter staan we om 2 uur ’s nachts samen te voetballen voor onze Brandenburger Tor: wat een top team, wat een mooi weekend, wat een ervaring.

   Maandagochtend vroeg, station Berlin HBH: een staaltje architectuur, de echt allerlaatste ballen worden meegenomen door de roltrap, en door voorbijkomende reizigers snel meegenomen, de trein gaat vertrekken, auf wiedersehen Berlin, we komen terug!

   Comment by Frederique — July 17, 2009 @ 15:45

6. 

   Lees ook deze artikelen en wordt warm. bruisende mensen die onderweg zijn en emt anderen spreken en het leven beleven! Jonge mensen zijn veel meer verbonden met wie ze werkelijk zijn trouwens. dat merk ik in mijn werk als lifecoach. Ze hebben zelfs de wens te ontdekken wast hen werkelijk drijft en waar hun passie ligt! Ik heb vanuit jullie prachtige boekje een aantal mooie stappen overgenomen om hen voor te leggen. soms moet je zelf ook weer geinspireerd raken toch!? het onderzoek is interessant, bedrijven willen dit vaak weten, het maakt meer indruk en wij leven nog steeds in de wereld van eht meten is weten. dat is nu eenmaal nog een flinke overtuiging. soms zitten we er flink aan vastgeketend. Ik ga absoluut een flink aantal ODES kopen zodat ik het boekje aan klanten kan geven. zou graag er met jullie over willen praten.

   groeten marjon landheer. http://www.marjonlandheer.nl

   Comment by marjon landheer — September 27, 2009 @ 10:33

Leave a comment